Klusochtend bij het Thomashuis

Klusochtend bij het Thomashuis

15 juni 2019 was een memorabele dag. We gingen als club weer onze jaarlijkse maatschappelijke goede daad verrichten door een ochtend te gaan klussen bij het Thomashuis in Lepelstraat. Memorabel ook vanwege de verjaardag van Ronald die zelfs op zijn verjaardag geen verstek liet gaan en voor allemaal cake bij de koffie had geregeld. Even dreigde het gebeuren in het water te vallen door de regen, maar om half tien was het droog en kon er begonnen worden.

Twee leden gingen de dennennaalden en afgevallen proppen te lijf op een manier waarbij de specialisten van een hoveniersbedrijf zouden verbleken. Twee andere leden belandden in de goot en kwamen er pas uit nadat het hoofdgebouw er rondom weer tegen kon met schoongemaakte goten. Een van die twee dacht dat hij van de ladder verlost was en stortte zich als een illegale Oostblokker ook op de dennennaalden om mee te helpen in de borders. Harry, de beheerder, had echter nog een paar gootjes die gedaan moesten worden en daarom nam hij zijn kabouterkruiwagentje dus weer mee en weg waren ze.

Één lid werd benoemd (vrijwillig) als specialist bosmaaier. Als er een motor op zit, weet je dat hij “er alles van wit”.Met oorkleppen op en de motor op vol vermogen hield hij in ieder geval zijn mond zodat de rest lekker door kon werken.

Iemand had een fraaie poncho bij zich tegen de regen, maar aan het einde van de ochtend was hij kletsnat en zat de poncho nog steeds in een zakje. Toen ondergetekende iets ging zoeken in het schuurtje achter op het terrein was daar ook iemand aanwezig. Als enige in korte broek, met laarzen om het plaatje te vervolmaken, maakte hij niet zo’n professionele indruk. Dat was echter maar schijn. Hij kan zo met een ploeg van de WSW mee. Hij zocht een stuk gereedschap wat de juiste hoogte had om goed op te kunnen leunen.

Nog een ander lid en de jarige deden iedereen versteld staan door op een helling een trap aan te leggen. De tegels werden door beide heren weggelegd als volleerde stratenmakers. Er moest zelfs een leuning gemaakt worden om het helemaal af te maken. Iemand probeerde de stammetjes die hiervoor gebruikt gingen worden op maat te zagen, maar twee “opzichters” zagen dat hij beter figuurlijk over allerlei dingen kan zagen dan werkelijk met een handzaag bezig zijn. Met hulp van Harry de beheerder kwam het toch nog goed.

Dat de jarige later steeds met een smoesje met de vrouw van Harry allerlei hokjes en schuurtjes indook voor schroefmachines en boortjes is hem vergeven. De leuning werd, met de jarige als drijvende kracht, een plaatje. Of de trap er volgend jaar nog zo bijstaat blijft de vraag natuurlijk.

Tegen twaalf uur was het weer gaan regenen en waren de opgedragen werkzaamheden afgerond. Na een glaasje fris, geen warme chocomelk met slagroom helaas, gingen we moe maar voldaan zoals dat heet, huiswaarts.

Hopelijk volgend jaar iets beter weer en ook weer zo’n grote opkomst als vandaag,dan wordt het wederom een succes.

Di Mario

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search